Η επικοινωνία στις μέρες μας έχει επικεντρωθεί στο να είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τη λειτουργική ή μη  ζωή ενός ζευγαριού. Πολλά διαζύγια αποφασίζονται με αυτή την δικαιολογία και από τις δυο πλευρές. Τι εννοούμε όμως, όταν μιλάμε για δυσκολίες στην επικοινωνία και πόσο σίγουρος είναι κάποιος ότι οι δυσκολίες με τον ένα/μία σύντροφο δε θα επαναληφθούν με τον επόμενο//η; Στο άρθρο αυτό θα προσεγγίσουμε την ερωτική επικοινωνία στο ζευγάρι.

Οι άνθρωποι αναπαράγουμε το μοντέλο σχέσης και επικοινωνίας που έχουμε μάθει στην πατρική μας οικογένεια, όπως το πόση φροντίδα έχουμε λάβει, πόσο έλεγχο μας ασκούσαν οι γονείς μας, πόση ασφάλεια νιώθαμε στο οικογενειακό μας περιβάλλον, πόσο φροντίζαμε τους άλλους και κατά ποσό νιώθαμε ότι αγαπηθήκαμε, παραμεληθήκαμε ή και αδικηθήκαμε απο τους οικείους μας. Η μεγάλη μας επιθυμία είναι να βρούμε ένα/μία σύντροφο για να γιατρευτούμε, να θεραπεύσουμε τις πληγές μας, να νιώσουμε όλα τα συναισθήματα αγάπης, φροντίδας, νοιαξίματος που στερηθήκαμε όταν ήμαστε μικροί και “αβοήθητοι”.

Αυτό που ζητάμε από τον άλλο/η είναι η οικειότητα, το άγγιγμα, η αναγνώριση, η αγάπη, το νοιάξιμο και η επαφή. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τα αποκτήσουμε, να “κατακτήσουμε”, να οικειοποιηθούμε ό,τιδήποτε μας είχε λείψει στην παιδική μας , εφηβική ηλικία και να το κρατήσουμε για “πάντα;”.

Το σεξ, η ερωτική επαφή από την άλλη εμπεριέχει την έννοια της απόλαυσης, της ηδονής, της συγκέντρωσης στις αισθήσεις, του παιχνιδιού, της εγωιστικής κατάκτησης του οργασμού και της ωμής πολλές φορές εκτόνωσης. Χωράνε όλα αυτά σε μια σχέση που πασχίζει κάποιος να λάβει αγάπη και αναγνώριση; Χωράνε άραγε σε μια συντροφική σχέση; Χωράει να μιληθούν οι φαντασιώσεις του ζευγαριού; ή οι ατομκές επιθυμίες και πώς διεγείρεται ο καθένας; Θα χαλάσουν οι ισορροπίες, τι θα σκεφτεί ο άλλος /η για την ερωτική συμπεριφορά ή επιθυμία του/της, είναι σκέψεις που τριβελίζουν τους ανθρώπους.

Όλα αυτά κρατιούνται στο σκοτάδι, δε μιλιούνται ποτέ και πώς άλλωστε θα μπορούσε να γίνει αυτό, όταν το ζητούμενο είναι η συναισθηματική ασφάλεια και ο φόβος ότι ίσως με αυτό τον τρόπο διακυβεύεται η ύπαρξη της κυριαρχεί.

Αυτό που ζητάμε από τον άλλο/η είναι η οικειότητα, το άγγιγμα, η αναγνώριση, η αγάπη, το νοιάξιμο και η επαφή. Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τα αποκτήσουμε, να “κατακτήσουμε”, να οικειοποιηθούμε ότιδήποτε μας είχε λείψει στην παιδική μας , εφηβική ηλικία και να το κρατήσουμε για “πάντα;”.

Το σεξ, η ερωτική επαφή από την άλλη εμπεριέχει την έννοια της απόλαυσης, της ηδονής, της συγκέντρωσης στις αισθήσεις, του παιχνιδιού, της εγωιστικής κατάκτησης του οργασμού και της ωμής πολλές φορές εκτόνωσης. Χωράνε όλα αυτά σε μια σχέση που πασχίζει κάποιος να λάβει αγάπη και αναγνώριση; Χωράνε άραγε σε μια συντροφική σχέση; Χωράει να μιληθούν οι φαντασιώσεις του ζευγαριού; ή οι ατομκές επιθυμίες και πώς διεγείρεται ο καθένας; Θα χαλάσουν οι ισορροπίες, τι θα σκεφτεί ο άλλος /η για την ερωτική συμπεριφορα ή επιθυμία του/της, είναι σκέψεις που τριβελίζουν τους ανθρώπους.

Όλα αυτά κρατιούνται στο σκοτάδι, δε μιλιούνται ποτέ και πώς άλλωστε θα μπορούσε να γίνει αυτό, όταν το ζητούμενο είναι η συναισθηματική ασφάλεια και ο φόβος ότι ίσως με αυτό τον τρόπο διακυβεύεται η ύπαρξη της κυριαρχεί.

https://www.iatronet.gr/article/119843/h-erotikh-epikoinonia-sto-zeygari?fbclid=IwAR1eUt6sJl7kv7ki2qC2s5SQpHf9YJr4k87_vaxR4Yofbmo4AE10HQXNSvk

Πρόσφατα παρακολούθησα μια διαδικτυακή συνάντηση για ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα, ένας άντρας γύρω στα 30 που προσδιοριζόταν ως polyamorous αναφερόταν στις εμπειρίες του να αποδεχτούν τη σεξουαλικότητά του οι θεραπευτές του και άνθρωποι του περιβάλλοντος του.

Προβληματίστηκα με την απόγνωση του ανθρώπου αυτού να βρει την κατανόηση που αρμόζει στη σεξουλικότητά του και σκέφτηκα ότι αν απλώς είχε πολλαπλές σεξουαλικές σχέσεις που θα ήταν κρυφές ή δε θα μιλιόντουσαν μέσα στη σχέση ή στις σχέσεις του, θα ήταν μια αποδεκτή στάση και συμπεριφορά.

Το σεξ είναι γύρω μας, παντού, σε υπονοούμενα και σε μη υπονοούμενα, στις διαφημίσεις, στα σίριαλ, στις ειδήσεις, στον πόλεμο που αναφέρονται βιασμοί ζωντανών και νεκρών σωμάτων. Το σεξ προκαλεί από αισθησιασμό μέχρι αποτροπιασμό αλλά συνεχίζουμε να μη μιλάμε για αυτό.

Στα ζευγάρια και στους θεραπευόμενους που βλέπουμε τους ρωτάμε και τους ενισχύουμε να μιλάνε για το σεξ αλλά πόσο εύκολο είναι να μιλήσουν για ένα θέμα που είναι τόσης ζωτικής σημασίας και δε μιλιέται εύκολα σε οποιαδήποτε κοινωνική συνθήκη; Πόσο αποδεκτό είναι να μιλιέται το σεξ στα σχολεία, πόσα εργαστήρια γίνονται για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, πέραν του κομματιού της αναπαραγωγικής διαδικασίας.

https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/sxeseis/seks/13562-as-mi-milisoume-gia-to-seks.html